Ainara Legardon, paperezko kontzertuak, 22 de febrero de 2015

Pues, si! Nosotros también somos legardianos.

Interesante ha sido la sesión de hoy a la mañana en Garoa con la artista Ainara Legardon y con Joseba Martin (de La jungla sonora de Radio Euskadi) como presentador. Después de una introducción muy bien preparada por parte de Joseba, donde presentaba a Ainara, se han ido intercalando las canciones de Ainara con una serie de comentarios y preguntas de Joseba. En un momento Joseba le ha enseñado a Ainara varias fotos suyas que correspondían a su paso hace unos años por el programa “La jungla sonora” para que las comentara, y a Ainara no le ha quedado más remedio que contar algunas historias  sobre su pasado y su evolución personal, sobre todo en lo que a imagen se refiere.  También le ha preguntado sobre su costumbre de cantar casi todo el rato con los ojos cerrados, y ella ha respondido que así se le hace más fácil llegar a su interior, que es desde donde quiere transmitir sus sentimientos a los oyentes.

Musicalmente ha interpretado canciones de sus cinco discos, acompañada solo por su guitarra Fender Coronado 2 y  un pedal de distorsión que sólo ha utilizado ocasionalmente, y para terminar el concierto ha elegido la canción “In the Woods”, de su último disco “Every minute” (2014). En algún momento ha improvisado también, ya que Ainara ha comentado al terminar una canción que hoy la ha terminado de forma distinta a lo habitual porque ha pensado que el entorno y el ambiente así lo requerían. 

A la hora de seleccionar y recomendar un libro, Ainara ha elegido “Carta a un joven poeta” de Rilke, donde el autor trata el tema de la iniciación artística del protagonista.

En las preguntas también ha salido el tema de la SGAE y el derecho de la propiedad intelectual, asuntos sobre los que Ainara está  muy bien informada. Respondiendo a una pregunta del público, Ainara ha comentado que la NOSTALGIA es el lugar que más visita con sus canciones.

Después de terminar el concierto hemos podido hablar con Ainara, y nos ha comentado que lo que más le ha costado ha sido el hecho de tener que cambiar constantemente entre el papel de entrevistada y el de cantante, ya que  lo habitual es empezar a cantar y concentrarse en lo que se está haciendo, con las tensiones iniciales, pero que una vez superadas le dejan disfrutar de lo que está haciendo. Y hoy el proceso ha sido distinto. De todas formas, nos ha contado que ha estado muy a gusto, y se mostraba orgullosa de cómo había salido el evento.

Y esto ha sido en resumen lo que hemos podido vivir y disfrutar esta mañana los afortunados que nos hemos reunido en la Librería Garoa.

Kafe Torero (2015-01-29): Makala Jazz funk band

Atzokoan Makala (Mikel Unzurrunzaga) zarauztarra eta bere taldearen txanda izan zen Kafe Torero ekimenean, Euskalduna tabernan. Diska berria kaleratzeko denbora gutxi falta da, biniloak ere eskuartean omen dituzte iada, eta atzokoa motorrak berotzen joateko saioa izan zen, diska berria aurkezteko egingo dute biraren hasierakoa. Ikusleen artean aurpegi ezagun asko zeuden, eta adin guztietako jendea: haurrak, umeak, nerabeak, gazteak eta ez hain gazteak ere. 

Erritmo haundiko kontzertua izan zen, eta abestien artean ere atseden gutxi emateko asmoakin irten ziren zarauztarrak. Sarrerako abesti instrumental batzuen ondoren, Oihan taularatu zen, bere ahotsarekin taldeari beste tinbre bat emanez. Lehenengo abestiek oso erregistro agudoak zituzten, eta sailtasun batzuk izan zituen goiko notak ondo afinatzen (urduritasunagatik izan daiteke edo baita beroketa egin zuenetik denbora dexente pasa zelako). Hala ere, ondorengo abestietan argi gelditu zen hasierako arazo horiek puntualak izan zirela, eta hortik aurrera maila onean jardun zuen. 

Instrumentuen aldetik, Mikel baxuarekin eta Martin kitarrarekin oso txukun aritu ziren, baino musikarien kokapenagatik pentsatu zitekeen bezala, kontzertu guztia  norgehiagoka bat izan zen Ander eta Antxonen artean. Oholtzaren erdialdean, publikoari begira, Martin eta Mikel zeuden, ezkerrean Antxon teklatuekin Anderrei begira, eta eskuinean Ander bateriarekin Antxonei begira.  

Ander eta Antxon oso maila onean ibili ziren kontzertu guztian zehar, bai talde guztia jotzen ari zen uneetan, eta baita bakarkako saioetan ere. Gainera Ander bere musikari gaitasunez gain, makilekin akrobaziak egiten ere jardun zen (eta oraingoan ez zitzaion makilik ihesi jajaja).

Beste zerbait aipatzekotan, esan behar dut nire gustorako momentu batzuetan espresioko pedalaren erabileraz  abusatu egin zuela Antxonek, baino hau gusto kontu bat da, oso pertsonala.

Musikariek ere oso ondo pasa zutela ematen zuen, beraz, urtea hasteko modu ederra izan zen atzokoa Euskalduna tabernara gerturatu ginenentzat.   

2015eko urtarrilak 25, Amorante Garoa liburu dendan

Amorante Iban Urizar da, bere bakarkako proiektua defendatuz. Beste talde eta bakarlari batzuei laguntzen jardun ondoren, oraingoan bere laborategitik irtendako abestiak aurkezten ditu lehenengo pertsonan. Denbora falta omen zaio diskoa maitasunez prestatzeko, eta bitartean zuzenekoak ematen diardu, abesti batzuek itxita daudelarik eta beste batzuk oraindik itxi gabe, berak duen  inprobisatzeko gogoa praktikan jartzeko aukera ematen diotelarik.

Ikasketaz trompeta jolea, gaurkoan corneta, kanpaiak, gitarra espainola, harmonium indiarra eta ahotsa erabili ditu, efecto batzuekin batera.

Kontzertuaren hasiera sorpresa bat izan da. Iban Garoako sotoan hasi da kanpaia eta corneta jotzen, eta gora iritxitakoan Jon Maiak gaurko kontzerturako espreski idatzitako agur bat abestu du.  Ibanek adierazi du abestietako letrak idazteko ez duela trebezia haundirik, baino hori ordezkatzeko, balio haundiko lagunak dituela (Uxue Alberdi, Jon Maia, Danele Sarriugarte, Andoni Egaña, Maialen Lujanbio, …)

Abestiak euskaraz eta erderaz tartekatu ditu, eta erritmo eta doinuak ere oso ezberdinak izan dira (flamenkoa, kopla, musika kolonbiarra, indiarra, …). Laborategian ordu asko pasatakoa da Iban, eta horrek ematen dio aukera une bakoitzean ambiente ezberdinak prestatzeko bere instrumentu eta gailu elektronikoekin.

Aritzek hala eskatuta, abesti bat ere inprobisatu du, bere osabak idatzitako liburu batetik hartutako letrekin.

Benetan proiektu interesgarria Amoranterena, eta gaur Garoara gerturatutako guztiek horretaz gozatzeko aukera izan dugu. Baziren publikoan Ibanen familiko eta lagun batzuk (Rafa Rueda, Uxue Alberdi, …), eta gaurtik aurrera lagun gehiago ere izango dituzu gaur Garoan ezagututakoak.

Eskerrikasko Iban eta Garoa, horrelako ekimenez gozatzeko aukerak gure esku jartzeagatik.